Raap

raap (2K)

Raap (Brassica rapa rapifera) is familie van de kool en hoort al eeuwenlang bij onze beschaving. Men vermoedt dat de plant oorspronkelijk uit West - Azië stamt. Ze is al duizenden jaren geleden in onze streken ingevoerd, blijkbaar nog vóór de tijd van de Kelten. Rapen vormden in die periode ons basisvoedsel, samen met andere bieten, pastinaken of wortelen. Het is de komst van de aardappel, de Zuid - Amerikaanse migrant, die onze eigen raap naar het verdomhoekje heeft verwezen. Naast een lichte mosterdsmaak, zoals zijn neef de radijs, is een raap uitgesproken zoet. Zoeter zelfs dan zijn voedingswaarde zou doen geloven. Misschien wijst dit op de aanwezigheid van onopneembare suikers die niet door ons, maar wel door onze darmflora gebruikt worden. Raapjes zijn heel gezond. Met rapen kan u ook zwaarlijvigheid bestrijden, want 100 gram rapen geeft amper 30 à 40 calorieën. Rapen zijn verfrissend, onbetwistbaar urinedrijvend, versterkend en hebben een zuiverende werking, bijvoorbeeld tegen kwalijke okselgeur. Als iemand "raap" zegt, dan heeft hij het doorgaans over hutsepot. De paars-witte knol verspreidt een oudbakken luchtje dat eerder wordt geassocieerd met folkloristisch keukengerei dan met keukenrobots of microgolfovens. Wanneer een van de gezinsleden het aandurft om nog eens raapjes te bereiden zoals vroeger krijgt hij/zij meestal het deksel op de neus van de overige gezinsleden. Tenzij de knol in kleine stukjes werd toegevoegd aan een smoutige stamppot. Alleen met behulp van dergelijke undercover-operaties is het mogelijk uw tafelgenoten om de tuin te leiden en de raap voor aardappel te laten doorgaan. Het is precies dat laatste gewas waarvoor de raap het in de voorbije eeuw heeft moeten afleggen. Vóór de komst van de aardappel was raap een belangrijk voedingsmiddel en vormde de basis van vele menu's. Na de komst van aardappel werd het gedegradeerd tot veevoeder, maar ook op dat gebied moest het uiteindelijk de duimen leggen voor biet. Nochtans... U voelt het weer eens aankomen... Wij zijn het met de 'moderne' consument helemaal niet eens. Raapjes zijn een verrijking voor uw winterse bereidingen. Ze zijn erg voedzaam en hebben een heel aparte smaak. Toegegeven, je moet er (als kind) wel even aan wennen. Rapen hebben een goed effect op de luchtwegen en de longen. Volgens diverse internetbronnen zouden ze een gunstige werking hebben bij gewrichtsontsteking, niersteen, blaasontsteking, bronchitis, hoest, keelpijn en rijk zijn aan vitamine A, B, C. Verder ook aan suiker, aan magnesium (tegen infecties); fosfor (zenuwen); aan calcium, zwavel,koper en ijzer, dit laatste vooral in het blad, wat interessant is bij bloedarmoede. Rapen werden in de volksgeneeswijze veel gebruikt. Ze werden gekookt tot een papje, om op pijnlijke zweren en gevaarlijk evoluerende ontstekingen gelegd te worden. Verder werd sap van gekookte rapen, met kruiden en honing bereid, gegeven tegen hoest en keelpijn. Beter altijd rapen aan eigen dis dan elders vlees en vis.

Gepubliceerd door: De Wassende Maan

Terug