Pizza

voor 3 forse pizza's

  • 500 g griesmeel
  • 300 g water van 38 graden
  • 20 g olijfolie
  • 10 g zout
  • 30 g verse gist
    (geen droge gist, dat mislukt bij iedereen)

Los zout in water op en doe er dan de olijfolie bij, los de gist in dit water op.
Niet eerst de gist oplossen en dan het zout, dan gaat een deel van de gist dood.
Meng het water bij het griesmeel, laat een paar minuten staan en ga dan kneden.
In het begin is het nogal plakkerig maar dat verdwijnt snel.
Gebruik eventueel wat bloem om het kleven tegen te gaan.
Kneed ongeveer 5 minuten en leg dan de bol deeg weg bij ongeveer 26 - 30 °C.
Druk het deeg plat na ongeveer 30 minuten en vouw het op.
Je kan het nu verdelen in 3 porties.
De basisingrediƫnten voor de pizza zijn de tomatenlaag en de kaas.
Die tomatensaus maak je met een blik gepelde tomaten (400 gram) of passata, je kan ook uitgaan van verse tomaten maar kies dan wel mooie rode exemplaren die je eerst schilt door ze even in kokend water te leggen; dan de schil er af pellen, teen knoflook erbij, wat gesnipperde uit, peper, zout, oregano en even in laten koken.
Laten afkoelen voor gebruik.
Als kaas gemalen vette kaas, maar het lekkerst wordt het met mozzarella al of niet van de buffel en gemalen gruyere of emmental, die smelt lekker.
Geen Parmezaan als spaghetti-kaas, die smelt niet goed.
Boven de basis kun je varieren zoveel je wilt: ansjovisjes, olijven, artisjokjes, stukjes courgette, champignons.
De laatste twee ingrediënten: even bakken in de pan om het water eruit te krijgen.
Trouwens, champignons vooraf bakken met knoflook en zout (in olijfolie) is wel heel erg lekker.
Maak wat extra, dan kan je snoepen tijdens het klaarmaken.
Zet de oven met de stenen aan, zet hem op minimaal 250 °C, liefst 280 en zorg ervoor dat je niet eerder begint met bakken dan ongeveer 15 minuten na het bereiken van die temperatuur: de stenen moeten immers warm worden.
Je zal merken dat het zo bereide deeg soepel en slap is en het laat zich makkelijk vormen.
Leg een bol deeg op een glad werkvlak dat je met griesmeel hebt bestrooid, druk hem voorzichtig plat en ga met de toppen van de vingers op ongeveer 1,5 - 2cm van de rand rond en vorm zo de rand.
Werk dan zo rondom naar het midden toe en maak de bodem af.
Zorg dat er steeds genoeg griesmeel op de werkbank ligt.
Rek of trek totdat je de juiste grootte hebt en leg die op een bakblik.
De bodemdikte moet een paar mm zijn en de rand een cm of zo.
Natuurlijk kun je ook een vierkante pizza maken!
Bestrijk de bodem met olijfolie en doe er een dunne laag tomatensaus op.
Werk de pizza naar keus af.
En dan: afbakken in die hete oven in ongeveer 6 - 8 minuten maar kijk goed naar de bovenkant, die moet 'koken'.
Na bakken bestrijk je de rand met olijfolie en gooi je er wat peterselie over voor de geur en de garnering.
Pizzadeeg gemaakt van 100% griesmeel is een beetje gelig en erg slap maar: het geeft een heerlijk krokante pizza met mooie blazen.
Je kan er wat meer stevigheid aan geven door een (klein) deel gewone bloem te nemen.
Van het deeg kan je ook lekkere broodjes bakken.

E.d.u. S.p

Opmerkingen van Andre Houwaard:
Iedereen is het er wel mee eens dat een eerste vereiste een hoge temperatuur is - 260 - 280 °C- en punt twee: veel warmte van onder: je moet dus een flinke steen hebben die die temperatuur heeft en houdt tijdens het bakken.
Je hoeft niet direct op die steen te bakken, als het bakblik er maar direct opstaat.
Alleen zo springt het deeg op met mooie blazen.
Zo'n steen is te koop, maar als je naar de Gamma of de Brico gaat en een stuk of wat vuurvaste stenen haalt die je onder in de oven legt, dan ben je er ook en het kost veel minder.
Ikzelf heb een stuk travertin van 3 cm dik bij de natuursteenhandelaar gehaald en dat werkt ook prima.
Maar ja, nu dat deeg.
De enige oplossing is: zelf maken en dan de juiste ingrediënten kiezen waardoor je bodem gaat lijken op een Italiaanse bodem.
Zo'n deeg moet slap zijn zodat je het makkelijk kan vormen.
En het is zoeken naar de juiste bloem.
Italianen hebben in hun land de keus uit speciale bloemsoorten per pizza, maar wij moeten het doen met wat hier te koop is.
Gelukkig hebben we hier nogal wat Marokkanen die hun brood maken met meel van harde tarwe en de griesmeel variant daarvan is onze redding.
Ze hebben in hun winkels hele fijnkorrelige griesmeel van harde tarwe - semoule de blé dur - dezelfde soort waar je ook zo goed pasta mee kan maken.
Zij maken er brood mee.
Bovendien kost het 2x niets.
Met dit als hoofdingrediënt maken we onze bodem.


Een prachtige site met veel foto's hoe je pizza kan bakken is Koken met Aschwin.
Deze pagina bevat de beschrijving van de bereiding van pizza.
Alle aspecten van het maken van een goede pizza, met een constant resultaat, komen aan bod.
De beschrijving bestaat uit de volgende delen:

Terug